In de aanloop naar de klimaattop van Kopenhagen in december vorig jaar publiceerde het tijdschrift Scientific American een opvallend dossier onder de titel “A plan for a sustainable future”. In dat dossier werd aangetoond hoe wind- water en zonne-energie voor de totale wereldwijde energiebehoefte zou kunnen instaan tegen 2030.

Op de klimaattop in Kopenhagen zullen een aantal cruciale thema’s voor de toekomst van onze planeet worden besproken. Het ritme van de globale opwarming is aan het versnellen en dat ondanks verdragen zoals dit van Kyoto of andere pogingen om de broeikasgassen te beperken. Er is maar een paar jaar de tijd om het huidige destructieve energiemodel te veranderen vooraleer de ecologische situatie onomkeerbaar wordt met catastrofes zoals overstromingen, droogte, dalende landbouwproductie en massale migratie. De rol van China als belangrijke verantwoordelijke voor de uitstoot van CO2 is daarbij van groot belang, maar het Chinese regime lijkt geen echte maatregelen te willen nemen.

De veranderingen van het klimaat versnellen. Op 4 november was de hoeveelheid ijs op de Noordpool al onder het dieptepunt van begin november 2007 gezakt. De dagelijks geactualiseerde website van het National Snow and Ice Data Centre (NSIDC) toont ook dat de hoeveelheid winterijs minder toenam dan gelijk welk ander jaar.

De VN-discussies in Bali rond de klimaatverandering, die een slot moesten breien aan de gediscrediteerde Kyotobesluiten, vonden plaats na het laatste verslag van het Intergouvernementele panel inzake klimaatverandering (IPCC) dat, voor het eerst, verwittigde dat sommige gevolgen van de klimaatopwarming reeds onomkeerbaar zijn.

De redenen om van fossiele brandstoffen naar biobrandstoffen over te schakelen zijn zowel van ecologische als van economische aard. Iedereen weet dat de aardolievoorraden aan het opraken zijn en door schatting van productie en reserves is het mogelijk om via modellen te voorspellen wanneer de aardolie zal uitgeput zijn.

De beelden vanuit Griekenland met brandende taferelen doen wat denken aan een land in oorlog. Door de bosbranden zijn er reeds 75 doden gevallen, met minstens 10 vermisten daar bovenop. In totaal gingen 650.000 aren bos in de vlammen op. 150 dorpen en 1.500 huizen werden verwoest. De regering blijkt niet in staat te zijn om zelfs maar de minste bescherming te bieden aan de getroffen gebieden.

Onder het vaandel van wetenschappelijk onderzoek is sinds kort een heus gevecht losgebarsten om het noordpoolgebied. Denemarken en Rusland proberen met seismografische gegevens te bewijzen dat de Noordpool geologisch tot hun grondgebied behoort, terwijl Canada en de VS militair hun stempel willen drukken op het gebied met nieuwe patrouilleschepen en militaire basissen. Tenslotte wil ook Noorwegen, dat Spitsbergen bezit, een vinger in de pap. Vanwaar deze belangstelling? En waarom nu?

Ieder jaar wordt het Amazonewoud (goed voor een derde van de tropische bossen op deze wereld) zo’n 30.000 km² kleiner. Dat is ongeveer de oppervlakte van België. Meer dan 30.000 soorten en planten, waaronder ook medisch erg nuttige planten, worden hierdoor bedreigd. De bedreiging van deze groene long biedt een beeld van de algemene kanker die ons leefmilieu ondermijnt.

Op Socialisme 2007 werd in één van de werkgroepen gediscussieerd over ecologie en meer bepaald over de discussie rond energie. De inleiding van deze werkgroep werd verzorgd door Goedele. We publiceren een artikel dat een herwerkte versie van deze inleiding is.