Hoe kunnen de vakbonden vermijden dat arbeidersgezinnen de crisis betalen?
Niet door “anders” te besparen, maar door een krachtsverhouding op te bouwen
De storm op de financiële markten is - voorlopig - gaan liggen. Nog voor het infuus van gemeenschapsmiddelen verwijderd is, beloven de gesubsidieerde banken alweer rijkelijke bonussen (1). Managers belonen zichzelf met lonen die wij in geen leven kunnen vergaren. Aandeelhouders denken terug aan zo hoog mogelijk rendement op zo kort mogelijke tijd. Voor hen lijkt de recessie voorbij. Voor ons moet de crisis nog op snelheid komen. De grote werkloosheidssprong komt er nog aan. Bovendien zijn de schulden verhuisd van de banken naar de overheid. Die wil ze doorschuiven naar de arbeiders en hun gezinnen. Hoe zullen we dat vermijden?
Portugal. Radicaal-links haalt opvallende score
60ste verjaardag van de Chinese Volksrepubliek. Vieringen staan niet open voor “het volk”
India: “Denk er over na!” Recensie van “Luisteren naar de sprinkhanen” van Arundhati Roy
Honduras. Regime treedt repressief op bij terugkeer afgezette president Zelaya
Acties in tijden van crisis. De terugkeer van de bedrijfsbezettingen
Recensie. “Big business met nazi-Duitsland” van Jacques Pauwels (uitgeverij EPO)
Recessie ten einde? Voor arbeidersgezinnen moet het ergste nog komen
Hoofddoekenverbod. Ondemocratisch en contraproductief!
Japan. Liberaal Democraten verliezen fors, maar nieuwe regering biedt geen alternatief
Recensie. De Tweede Wereldoorlog in Azië
|



“Dit is een duidelijke en uitzonderlijke overwinning”, stelde premier José Socrates van de Partido Socialista (PS) toen de resultaten van de Portugese verkiezingen werden bekend gemaakt. Het triomfalisme van Socrates moet de nederlaag van zijn zogenaamd “socialistische” partij verbergen. De PS blijft de grootste partij in het parlement, maar het “uitzonderlijke” resultaat van de partij is meteen het slechtste resultaat sinds 1991. De partij viel van 45% in 2005 terug op 36,6% en moet 25 zetels prijsgeven.
De feestelijkheden naar aanleiding van de 60ste verjaardag van de Chinese volksrepubliek staan enkel open voor wie een toegangsticket heeft. Het feest wordt ten onrechte omschreven als de “grootste viering die de wereld ooit heeft gezien” (The Telegraph). Het regime zal de 60ste verjaardag van de volksrepubliek zo ver mogelijk van het “volk” dat het meent te vertegenwoordigen laten plaatsvinden.
De verzameling van lezingen en artikels van Arundhati Roy over India kan je een neergeslagen gevoel geven of je net aanzetten tot het uitschreeuwen van woede. De auteur zelf verkiest dat laatste. Ze wil de harde waarheid over de dood, vernieling en vernietigende onrechtvaardigheid bekendmaken die gepaard gaat met de zogenaamde “democratie” en “vooruitgang” waarover de leiders van het land en vrienden daarbuiten (in het bijzonder in Washington) het zo graag hebben.
De verkozen president van Honduras, Mel Zelaya, werd afgezet door een rechtse staatsgreep en werd op 28 juni het land uit gestuurd. Nu keerde hij onverwacht terug naar de hoofdstad Tegucigalpa. Het nieuws van zijn terugkeer raakte snel bekend waarop grote groepen aanhangers, vooral vanuit de arme regio’s op het platteland, naar de Braziliaanse ambassade trokken van waaruit Zelaya hen toesprak. In de nacht van 23 september ging het regime over tot brutaal geweld waarbij onder meer rubberkogels en traangas werden ingezet tegen de duizenden Zelaya-aanhangers die voor de ambassade stonden. Hierbij vielen tal van gewonden en naar verluidt ook twee doden.
De afgelopen weken en maanden werden in verschillende landen door volgehouden arbeidersacties toegevingen van het patronaat afgedwongen. Een opvallende ontwikkeling daarbij is de terugkeer van de bedrijfsbezettingen. Dat was onder meer het geval bij de strijd van de arbeiders van autofabriek Visteon (Engeland en Noord-Ierland), Waterford Chrystal (Ierland), INNSE (Italië), Vestas (Engeland), Thomas Cook (Ierland) en in verschillende Franse bedrijven.
Met een titel als “Big business met nazi-Duitsland” wordt al snel een vergelijking gemaakt met het boek “Fascism and big business” van Daniel Guérin, een werk dat voor zover we weten spijtig genoeg niet in het Nederlands verkrijgbaar is. Die vergelijking legt de lat voor het boek van Pauwels wellicht te hoog. Zijn boek schiet te kort tegenover de sterke analyses die Guérin reeds in 1939 maakte, onder meer geïnspireerd door de werken van Trotski over het fascisme. Maar dat neemt niet weg dat het boek van Pauwels ook heel wat verdiensten heeft.
Verwonderlijk kan de beslissing van het gemeenschapsonderwijs niet worden genoemd. Het zat er immers al een tijdje aan te komen. Welke “goede bedoelingen” de één of de ander in deze zaak ooit mag hebben gehad, het enige resultaat van deze ontwikkelingen zal het verder marginaliseren van deze reeds zeer gediscrimineerde bevolkingsgroep zijn. Allesbehalve een hulp bij de emancipatie van moslima’s, zal het hen verder in de armen dwingen van de meest reactionaire stromingen in hun geloof.
De Liberaal Democratische Partij (LDP) heeft een zware nederlaag geleden bij de Japanse verkiezingen. Met een uitzondering van 11 maanden in 1993 was de partij 54 jaar aan de macht. De partij verloor een groot deel van haar stemmen: van 48% in 2005 viel ze terug op 27%. Een aantal kopstukken van de partij verloren hun zetel en ook de boeddhistische Komei-partij, een kleine coalitiepartner, verloor fors. De regering verloor zowel op het platteland als in de steden.
Bij de 60ste verjaardag van het begin van Wereldoorlog Twee ging de aandacht vooral uit naar de ontwikkeling van deze oorlog in Europa. Ook in zowat alle geschiedenisboeken wordt niet verder gekeken dan Europa. Nochtans waren ook de fronten in Afrika en Azië van groot belang. Over de Tweede Wereldoorlog in Azië is er een uitstekend Engelstalig boek: “Forgotten Armies” geschreven door Christopher Bayly en Tim Harper.